A
B
C
Ç
D
E
F
G
H
I
İ
J
K
L
M
N
O
Ö
P
R
S
Ş
T
U
Ü
V
Y
Z
|
SA SE SI Sİ SO SÖ SU SÜ
|
| Erkek çocuk isimleri | Kız çocuk isimleri |
Sebat: sabır
Sebatı: sebatlık, sözünde, kararında durma
sebatlı, sözünde duran
Sebati: sebat eden duran
Seber: dost, kardeş
Sebre: ölçülü, deneyimli
sahabeden bu ismi taşıyanlar olmuştur
Sebih: iyi yüzücü
Sebük: ağırlığı olmayan
Sebükalp: bileşik isim
Sebüktekin: bileşik isim
Secavend: kur' an-ı kerim' i manasına uygun olarak okumak için konulan durak işaretleri
Seccac: çağlayan
Secehat: yumuşak huyluluk
Seçen: seçmen
Seçkiner: herkesçe beğenilen yiğit
Seçmener: bileşik isim
Seciye: yaratılış, huy, karakter, tabiat
iyi huy
Sedad: doğruluk, hak
doğru ve haklı
Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
Sedat: doğruluk, haklılık
dikkat
Seğmen: seymen
Sedid: doğru hak
Sefa: gönül rahatlığı, sakin olma
eğlence, zevk, neşe
Sefa/safa: saflık berraklık
Sefer: yolculuk, savaş hali
Seffah: hatiplik yönü kuvvetli olan
cömert
Sefir: el içi
yabancı diplomat
Segban: seymen, yeniçeri ocağına bağlı asker
osmanlı saraylarında av köpeklerine bakan bakıcı
Sehab: bulut
karanlık
bulut gibi uçan böcekler
Sehhar: büyüleyici
Sehl: kolay, sade
sahabe isimlerindendir
Sehran: geceleri uyanık duran
Selahaddin: dinine bağlı kimse
Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Selahi: barış, huzur
Selam: insanların birbirleriyle karşılaştıklarında kullandıkları yakınlık, dostluk, saygı ifade eden söz, yaptıkları işaret veya hareket
emniyet, huzur, selamet, esenlik, sağlık, sağlamlık
yüce Allah' ın isimlerinden, fani olmama, zevalsizlik, her çeşit arıza veya hadiseden salim olmak
her türlü tehlikeden koruyup selamete çıkaran
Selameddin: dinin kurtuluşu
Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
Selamettin: dinin selamete ermesi
Selamullah: Allah' ın selamı
Selami: huzurla, selametle ilgili
Selatin: sultanlar
Selbur: kalbur biçiminde
Selçuk: sel gibi akan
hatiplik yeteneği olan
güzel konuşan
Türk hükümdarı
Selçuker: bileşik isim
Selçukkan: bileşik isim
Selek: konukları hoş tutan, eli açık, cömert
Selekman: cömert
Selhan: haberci
Sellem: "selamete erdirsin" manasıyla dualardu geçen
Selman: içinde barış ve mutluluk umutları taşıyan
Selman/salman: özgür, hür
Selmani: niyaz kabul eden derviş
Selmi: barış yanlısı
Selil: yeni doğmuş erkek çocuğu, ilker
Selim: sağlam, doğru, kusursuz
temiz, içten
iyileşmesi kolay hastalık
Seman: gökyüzü
güneş ayının 27. günü
bıldırcın
Semavi: gökle ilgili
Semai: bir halk şiiri türü
Semazen: sema yapan, törenle dönen mevlevi
Semender: ateşte yanmadığı halde ateşi söndürdüğü söylenen efsane hayvan
Semuh: çok cömert
Semi: işiten, işitme kuvveti olan
Allah' ın isimlerinden
Semih: bol, cömert gönüllü
Semin: değerli, pahalı
semizlik
Semir: arkadaş, dost
meyve veren
Semiullah: herşeyden arınmış olarak bütün sesleri, sözleri ve kelimeleri işitip ayırdeden yüce Allah' ın kulu
Sencer: kale, askeri siper
halden bilen kimse
Senevi: seneye mensup, sene ile ilgili, bir yıllık
Senger: su bendi set
Seni: meşhur olmak
Senih: yüce, yüksek
süs
Sepici: deri ustası
Sepid: beyaz, ak, beyza
Sepil: kale hisar
Ser: baş
Seralp: baş yiğit
Seraser: baştan başa, büsbütün
altın veya gümüş telle dokunmuş kıymetli bir çeşit kumaş
Seraya: düşman üzerine gönderilen küçük süvari müfrezeleri
Serbay: önder
Serbaz: korkusuz, cesur
Serbülend: başta gelen, yüce, üstün
Türk müziğinde eski bir makam, zamanımızda örneği yoktur
Serbülent: başı yüksek, ulu
Sercan: canların özü, canın başı
sevgili, sevilen
öncelik taşıyan dost
Sercihan: sevilen hükümdar
Serdar: askerin başı, başkomutan, başbuğ
Serdengeçti: fedai
Serener: gönderi çeken kişi
Serezad: serbest, hür
derdi olmayan
Sergen: raf, bir şeylerin dizili olduğu yer
tepelerdeki düzlük
yorgun
Sergin: yayılıp serpilmiş
Sergüzeşt: serüven, macera
Serhad: hudut, sınır, sınırbaşı
iki devlet arasındaki sınır boyu
Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
Serhan: hanların başı
kurt, canavar
şarkıların başı
Serhat: sınır
iki devlet arasındaki sınır
Serhat (d): sınır boyu
Serhenk: çavuş
Türk müziğinde çok eski birleşik makam
Serhun: asil kan, soylu kan
Serkan: soylu kan, başkan
Serkan/serhan: baş han
ser+kan
Serkut: mutlu, talihli
şansı yerinde olan insan
Sermed: ebedilik, edebiyet, sonsuzluk
Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Sermet: ebediyet, sonsuzluk
öncesiz ve sonrasız
Serol: önder ol, baş ol
Sert: katı berk
Sertaç: başa konan taç
çok sevilen
Sertak: özel isim
Sertel: acımasız, katı
Serter: sert+er
sert erkek
acımasız yiğit
Sertuğ: baş tacı edilen
Server: bir topluluğun en ileri geleni, baş, şef, reis
Servet: zenginlik, varlık
Seri: çok hızlı
Serimer: sabırlı kişi
Serir: taht
yatacak yer
Settar: örten, kapayan, gizleyen
Seva: denklik, beraberlik, beraber olma
Sevad: esmerlik, kara renkli adam
sahabe isimlerindendir
Sevan: her zaman sevilerek anılan
Sevener: seven yiğit
Sevgi: aşk, sevme duygusu
insanı birşeye ya da bir kişiye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu
Sevkan: sevgili, asil kan
Seviğ: sevgide üstün tutulan
Sevük: sevgi, muhabbet
çok sevilen
Sevik: dost, arkadaş
Sevüktekin: bileşik isim
Seyda: elit
Seyehat: seyahat, gezi
gölgenin güneşle beraber dönmesi
Seyfeddin: dinin askeri
Seyfullah: Allah' ın kılıcı
Seyfi: askerlikle ilgili
Seyhan: çukurova'da bir akarsu
Seyhun: orta asya'da bir ırmak
Seylab: sel, sel suyu
Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır
Seylan: sel, akma, akış
Seymen: törenlere yerli giysilerle atlı ve silahlı olarak katılan yiğit
Seymener: bileşik isim
Seymenli: bileşik isim
Seyyar: gezen, gezgin
Seyidhan: hanların başı, önderi
Seyit: ağa, efendi, bey
Seyyid: ağa, efendi, bey
Seza: değer, yaraşık, uygun
Sezavan: münasip, uygun, yaraşır
Sezcan: sezgili
Sezer: sezgisi güçlü olan
açık bir kanıt olmaksızın, olmuş ya da olacak bir şeyi duyumsar
Sezgen: sezgileri güçlü olan
Sezgin: sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı
Sezginalp: sezgileri güçlü yiğit
Sezginay: sezgileri güçlü olan
Sezginbaş: bileşik isim
Sezmen: sezen, anlayan kimse
Seziş: sezme eylemi
|
|
